Projekt stanowi konceptualną interwencję site-specific, przenoszącą fragment nadbużańskiego pogranicza do wnętrza Warsztatów Kultury w Lublinie. Praca odwołuje się do pereboru – unikalnego wzoru tkackiego z terenów nad Bugiem, będącego wspólnym dziedzictwem Lubelszczyzny, Podlasia oraz tradycji ukraińskiej i białoruskiej. Wzór ten staje się tu głównym językiem artystycznym, służącym do opowieści o tożsamości, pamięci i złożoności granic regionu.
Struktura projektu opiera się na dialogu instalacji zbudowanej z blisko stu odbitek linorytowych na papierze czerpanym oraz zapisu wideo przedstawiającego rzekę Bug z lotu ptaka. Konstrukcja graficzna, ewoluująca od sztywnego rytmu ku meandrującym liniom, odzwierciedla dynamikę rzeki oraz wielowarstwowość granicy, która nie jest jedynie linią administracyjną, lecz splotem wątków historycznych i symbolicznych.
Sposób aranżacji sprawia, że instalacja fizycznie otacza odbiorcę, tworząc wrażenie lekkiego osaczenia. Kontrapunktem jest obraz wideo ukazujący Bug w jego pełnej otwartości i płynności – to metafora pereboru jako wzoru łączącego kultury niezależnie od podziałów. Kruchość papieru czerpanego i ślady pracy linorytniczej symbolizują wysiłek wkładany w delikatne łączenie tradycji oraz dbałość o wspólne, cenne dziedzictwo wschodniego pogranicza.